slide 03

dinsdag 16 mei

We zijn de hele dag in Worpswede, een kunstenaarsdorp bij Bremen. Het dorp ligt tegen een heuvel, de Weyerberg, die tot 54 m hoogte oprijst uit een vlak landschap. De heuvel zou een restant zijn van een glaciale afzetting, kennelijk een fragment van een eindmorene. Die hoog gelegen morene zorgde ervoor dat het land daarbinnen slecht werd ontwaterd, zodat er een veenmoeras ontstond. Dat veenmoeras heet het Teufelsmoor. Hier werd turf gewonnen en naderhand werd het gebied op bevel van de koning van Hannover in cultuur gebracht. De bevolking die er zich vestigde leefde in bittere armoede, zij woonde in plaggenhutten. Op de heuvel waren de acht boeren die daar woonden in betere doen. We lopen achter een gids aan naar de Zionskirche. Twee dames, Clara Westhoff en Paula Becker, hebben schilderingen in het interieur aangebracht bij wijze van strafoefening; zij hadden illegaal de kerkklok geluid waardoor de bewoners dachten dat er ergens brand was. Clara Westhoff zou trouwen met de dichter Rainer Maria Rilke en Paula Becker met de schilder Otto Modersohn. Zij woonden in Worpswede, net als andere kunstenaars, waarvan Heinrich Vogeler het meest moet zijn opgevallen. De gids loopt over het kerkhof naar het graf van de jonggestorven Paula Modersohn-Becker. Daarna gaat het door de velden naar het bos op de helling, waar een opvallend woonhuis staat: de Käseglocke (kaasstolp), in 1926 gebouwd door Bruno Taut.

 

Het graf van Paula Modersohn-Becker in Worpswede             Dit kaasstolpvormig huis is ontworpen door Bruno Taut (1926)
Het graf van Paula Modersohn-Becker in Worpswede   Dit kaasstolpvormig huis is ontworpen door Bruno Taut (1926)

 

De wandeling eindigt in de villa Barkenhoff van Heinrich Vogeler. Het gebouw doet door zijn Kaapse bouwstijl denken aan een boerderij in Zuid Afrika. Binnen blijkt ons het levensverhaal van de kunstenaar. Begonnen als jonge kunstenaar met rijke ouders, die zich in een door vier paarden getrokken koets door het dorp liet rijden. Later werd hij communist. In een van de vertrekken zien we de afdruk van de hamer en sikkel die hij op de schoorsteen had aangebracht, maar die later moest worden verwijderd. Hij vertrok naar Moskou, werd na de Duitse inval in de Sovjet Unie als vijandelijk onderdaan gearresteerd en overleed in 1942 als zwerver in Kazachstan.

De gids is weggegaan, maar wij zetten onze wandeling voort om het museum te zien in het vroegere woonhuis van het echtpaar Modersohn, het Museum am Modersohn-Haus. Hier hangen veel schilderijen van Otto en Paula Modersohn en van andere kunstenaars die in Worpswede hebben gewerkt.

 

De Barkenhoff is door Heinrich Vogeler gebouwd in Kaapse stijl           Otto Modersohn schilderde de eenvoudige boerenhuizen in het Teufelsmoor
De Barkenhoff is gebouwd in Kaapse stijl   Otto Modersohn schilderde de boerenhuizen in het Teufelsmoor

 

We moeten ons nog haasten naar de bus. Het bezoek aan Worpswede was hoogst interessant door de geschiedenis van het dorp en door de kunstwerken die we te zien kregen. Het dorp zelf viel ons wat tegen; we hadden een verstild brinkdorp verwacht met (voormalige) boerderijen. De werkelijkheid is echter anders: het is een tamelijk normaal dorp dat door een drukke weg wordt doorsneden. Wel was de wandeling over de ''berg'' en door het bos een bijzondere ervaring.

woensdag 17 mei

We bezoeken het in Bad Zwischenahn gelegen Park der Gärten met het daarin gelegen rododendronpark. Het park is het restant van de Landesgartenschau die hier in 2002 plaatsvond. Er zijn meer dan 90 thematuinen te vinden, maar ook een schitterend rododendronpark, een coniferenverzameling en wat al niet. Het park is perfect onderhouden en we kunnen er aangenaam op een terras zitten met uitzicht op een waterpartij.

In het Park der Gärten is het goed toeven                                    Volop Azalea´s in het Park der Gärten
In het Park der Gärten is het goed toeven   Volop Azalea´s in het Park der Gärten

 

We gaan weer terug naar Nederland en doen dat via Osnabrück. Hier staat de Fachhochschule, in het stadsdeel Haste. Het is een opleidingsinstituut voor tuin- en landschapsontwerpers (Gartenbau und Landschaftsarchitektur). We worden rondgeleid door het tuinencomplex, dat openbaar toegankelijk blijkt. Er is een aantal tuinen te zien, met bijzondere planten en bomen. Fraai is de waterpartij met fontein, waar de plaatselijke jeugd zich mee vermaakt. Het fraaie zomerweer nodigt daar ook toe uit.

 

De fontein in de tuin van de Fachhochschule
De fontein in de tuin van de Fachhochschule

 

We eindigen met koffie of thee en een koek in het studentenrestaurant, waar we qua leeftijd wat uit de toon vallen. We komen mooi op tijd aan op de diverse opstapplaatsen in Nederland en zo kwam er een eind aan een boeiende en afwisselende reis.

 

terug naar 15 mei